İnsanın hayalinin içinde sevdiği olunca neler çıkıyor bir bilsen
Ama sevdiği olmayınca hayal bile kuramıyor
Sen yoksun bu şehirde, hayat durmuş
Bütün trafik lambaları kırmızı
Şehir öyle kapalı ki tüm geçişlere
Nefes almak bile imkansız
Yokluğunun başladığı yerde
Tekrarların milyonlarca kere yaşandığı bu şehirde
Yine başa dönüyorum
Ve kendimi nöbetini bekleyen matkabın ellerine bırakıyorum
Canım daha fazla acımıyor
Payıma düşen yalnızlıktan
Sırf sana ait bir şeyler var diye kopamıyorsam
Her sabah güneşin doğuşuna eş değer tutuyorsam seni
İçimdeki yangına bir damla su bile olamıyorsam
Seni kendim kadar sevdiğimdendir
diğer günlükleri >>
