|
 |
|||||||
|
||||||||
keşke hiç gelmeseydin.
yıkık bir köşesinde,kalbimin enkazlarında kalsaydı hatıran.
hatırana,gözyaşlarından daha fazla alışmıştım.
ağladığında mutlu olurdum çocukken,yüzünün o haline sevdalıydım.
ama artık acılar var gözyaşlarında küçüğüm, ölümden beter acına tanıklık etmek.
bir mesaj daha geldiğinde nefret ediyorum telefonumdan.
ve günlerdir sevdiğin şarkıyı dinliyorum.
bakmayın güldüğüme,dokunmayın ağlarım diyor kıraç.
bir annenin çocuğuna dokunduğu kadar şefkatle dinliyorum.
paylaşmak isteyipte paylaşamadığına kahrediyorum hayatı.
hayatta beni kahrediyor.
her gece,yüzünü görmediğim babamın hayaliyle uymaya alışmışım.
birkez olsun göreyim diye,dünya gözüyle görmediğim yüzünü.
oysa şimdi birde hüzün var hayallerimin üzerinde.
değilmi ki,babalarımızı dahi aynı zamanda kaybetme kaderini paylaşıyoruz.
hüznü de,aynı zamanda paylaşmak varmış.
bir kelebek daha bekledim bugün,
taş duvarlar arasında yolunu kaybetmiş bir kelebek bulurum,
ve eskiden olduğu gibi her zorluktan korumak için çabalarım ümidiyle bekledim.
kelebekler dahi anlamış faydamızın olmadığını kendimize küçüğüm.
kelebekler bile yüksekten uçuyor şimdi.
ve ben hala dinliyorum şarkını.
çaresizim,
içime akar tüm gözyaşlarım,kıyılara vurmuşum boşluğa savrulmuşum,kendime el olmuşum,
dokunmayın ağlarım. yakup uzun 31/07/2010 |
|||
| Yorum yazmak için tıklayın | |||
|
|
|||||||||
|
iimiş kardeş e.s |
|||||||||
|
|
